مراد سوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Osmanli-nisani.svg   
سلطان مراد خان سوم
سلطان امپراتوری عثمانی
خادم الحرمین الشریفین
خلیفهٔ مسلمین
امیرالمؤمنین
پادشاه
نگاره‌ای از سلطان مراد سوم
Tughra of Murad III.JPG
سلطنت ۱۵ دسامبر ۱۵۷۴–۱۶ ژانویه ۱۵۹۵
تاج‌گذاری ۲۲ دسامبر ۱۵۷۴
نام کامل مراد سوم
زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۵۴۶
زادگاه مانیسا
درگذشتهٔ ۱۶ ژانویه ۱۵۹۵
مکان مرگ کاخ توپقاپی
مدفون در ایاصوفیه، فاتح، قسطنطنیه (امروزه استانبول)
سلف سلیم دوم
خلف محمد سوم
همسر صفیه سلطان
کنیز شمس‌رخسار خاتون
شاهی‌خوبان خاتون
خاندان سلطنتی خاندان عثمانی
خاندان دودمان عثمانی
پدر سلیم دوم
والده سلطان نوربانو سلطان
فرزندان محمد سوم
عایشه سلطان
فاطمه سلطان
مهرماه سلطان
گستره امپراتوری عثمانی در دوره مراد سوم به بیشترین حد خود در خاورمیانه رسیده بود.

مراد سوم (زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۵۴۶ - درگذشته در ۱۶ ژانویهٔ ۱۵۹۵ میلادی) دوازدهمین سلطان امپراتوری عثمانی و از خلفای اهل تسنن بود که پس از پدرش، سلیم دوم، به خلافت رسید. مراد سوم پس از ۲۱ سال سلطنت در اثر ابتلا به بیماری فلج عضلات فوت کرد.

دوران شاهزادگی و رسیدن به پادشاهی[ویرایش]

سلطان مراد سوم پسربزرگ سلیم و نوربانو و ولیعهد پدرش بود. او آموزش‌های و تعلیمات خوبی در دوران شاهزادگی فرا گرفته و به فارسی و عربی تسلط کامل پیدا کردبود. در سال ۱۵۵۸ مراد توسط پدر بزرگش سلطان سلیمان قانونی به فرماندهی آلاشهیر برگماشته شد و این امر قدرت و نفوذ پدر و مادرش را افزایش داد، و در دوران پادشاهی پدرش سمتش تغییر کرده و به فرماندهی مانیسا برگماشته شد ولی مادرش نوربانو سلطان به عنوان همسر عقدی پدرش در پایتخت مانند. او در سال ۱۵۷۴ با فوت پدرش، سلیم دوم، از مانیسا به طرف استانبول حرکت کرد و مراسم تاجگذاری خود را آغاز نمود و بر تخت سلطنت امپراتوری عثمانی نشست وی با کمک مادرش به سلطنت رسید و مادرش قبل از این که پسرش از مانیسا بیاید مقدمات بر تخت نشستن پسرش را فراهم کرد.[۱]

دوران پادشاهی[ویرایش]

او به محض پادشاه شدن و گرفتن زمام حکومت، باگرفتن فتوا از علما دستور اعدام ۵ برادرش راصادر کرد و آنهارا به قتل رسانید.[نیازمند منبع]

حکومت[ویرایش]

مراد از ۱۵۷۴ تا زمان مرگش در سال ۱۵۹۵ میلادی سلطنت کرد. در زمان سلطنت مراد، مهرماه سلطان، نوربانو سلطان، صفیه سلطان و راضیه بانو در سیاست‌های دربار عثمانی نفوذ قوی پیدا کردند اما در این میان، نوربانو سلطان نفوذ بیشتری پیدا کرده بود. در زمان سلطنت مراد، سپاهیان مسلمان در شمال آفریقا پیش روی کردند. مراد سوم، فز را فتح کرد و حکومت آن را به سرداری از مراکش به نام احمد منصور سپرد. جنگ با صفویان در ایران در دورهٔ سلطنت مراد سوم تداوم یافت. سپاهیان سلطان مراد پیشروی خود را ازطریق اردهان آغاز کردند و با تسخیر آخیسکا و تفلیس پایان دادند. مراد سوم در استانبول درگذشت و در همان شهر دفن شد.[۲]

رابطه با دولت اروپایی[ویرایش]

سلطان مراد سوم، امتیازات قنسولی را با فرانسه و ونیز تجدید کرد و سقولو پاشا (سوکولو پاشا)، صدراعظم، را مأمور اجرای آن ساخت. وی بر بندهای معاهدهٔ دولت خود با فرانسه و ونیز مسائلی را افزود؛ ازجمله آن‌که سفیر فرانسه در مراسم‌های مختلف، مقدم بر دیگران است. همچنین، کشتی‌های اروپایی ـ به‌استثنای ونیز ـ اجازه یافتند تا زیر پرچم فرانسه به سواحل عثمانی وارد شوند. مدتی بعد، انگلیس نیز تمام امتیازات تجاری فرانسه را به‌دست‌آورد.[۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

سلطان مراد زنی بسیار زیاد سیاستمدار به نام صفیه سلطان داشت. صفیه از تبار ونیزی و دختر والی کورفو بود. مراد به صفیه علاقه‌مند بوده و خیلی به وی اعتماد داشت. اما مادر مراد نوربانو سلطان با عروسش صفیه دشمنی داشته و تا آخر عمرش تلاش می‌کرد تا کاری کند که مراد او را فراموش کند. حتی نوربانو سلطان مانع نکاح مراد و صفیه شده بود. به همین خاطر برای پسرش زن‌های زیادی می‌فرستاد و حتی قیمت بازار برده فروشی آن زمان از ۲۰۰–۳۰۰ طلا به ۲۰ ۰۰–۳۰۰۰ طلا رسیده بود.[نیازمند منبع][گمانه‌زنی؟][۴]

همسران[ویرایش]

  • صفیه سلطان، همسر رسمی و عقدی سلطان مراد سوم و مادر محمد سوم.
  • شمس‌رخسار خاتون، یکی از سوگلی های مراد سوم بود که برایش رقیه سلطان و مهرماه سلطان را به دنیا آورد.
  • شاهی‌خوبان خاتون، سوگلی مراد سوم بود که برای مراد یک دختر به‌دنیا آورد.
  • نازپرور سلطان، آخرین سگولی مراد سوم و مادر مهربان سلطان بود.

پسران[ویرایش]

  • سلطان محمد سوم، جانشین سلطان مراد سوم ۸ سال سلطنت کرد، (صفیه سلطان)
  • شاهزاده محمود (۱۵۶۸ – درسال ۱۵۸۴ فوت شد) صفیه سلطان
  • شاهزاده عثمان (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده سلیم (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده بایزید (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده مصطفی (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده جهانگیر (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده عبدالله (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده عبدالرحمن (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده حسن (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده احمد (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده یعقوب (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده عالمشاه (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده یوسف (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده حسین (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده کرکوت (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده علی (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده اسحاق (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده عمر (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده علاءالدین (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)
  • شاهزاده داوود (سال ۱۵۹۵ به دستور محمد سوم به قتل رسید)

دختران[ویرایش]

  • عایشه سلطان (۱۵۷۰–۱۶۰۵) دختر صفیه سلطان، درسال ۱۵۸۶با داماد ابراهیم پاشا سپس درسال ۱۶۰۲ با یمشجی حسن پاشا و درسال ۱۶۰۴ با گزلچه محمود پاشا ازدواج کرد.
  • فاطمه سلطان (۱۵۷۷–۱۶۲۰) دختر صفیه سلطان، درسال ۱۵۹۳ با داماد خلیل پاشا درسال ۱۶۰۴ با داماد هژیر پاشا سپس درسال ۱۶۱۲ با داماد مراد پاشا ازدواج کرد.
  • مهرماه سلطان، احتمالا دختر صفیه سلطان درسال ۱۵۹۷ با جراح محمد پاشا و درسال ۱۶۰۴ با احمد پاشا ازدواج کرد.
  • فخریه سلطان، دختر شمس‌رخسار خاتون، درسال ۱۶۰۴ با داماد احمد پاشا و در سال ۱۶۱۸ با سوفو بایرام پاشا ازدواج کرد.
  • رقیه سلطان، دختر شمس‌رخسار خاتون، درسال ۱۶۱۳ با داماد نقاش حسن پاشا ازدواج کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Felek, Özgen. (2010). Re-creating image and identity: Dreams and visions as a means of Murad III's self-fashioning. Ph.D. Thesis. University of Michigan. Ann Arbor: ProQuest/UMI. (Publication No. 3441203).
  2. Marriott, John Arthur. The Eastern Question (Clarendon Press, 1917), 96.
  3. Karateke, Hakan T. "On the Tranquility and Repose of the Sultan." The Ottoman World. Ed. Christine Woodhead. Milton Park, Abingdon, Oxon; New York: Routledge, 2011. p. 118.
  4. Sakaoğlu, Necdet (2008). Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler. Oğlak Yayıncılık. p. 217.
  • شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضان‌زاده. چاپ اول. مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰. 
  • سایت تخصصی تاریخ اسلام